Stopniowanie przymiotników to jedno z podstawowych zagadnień, które należy opanować podczas nauki języka obcego. Dzięki wiedzy o konstruowaniu porównań oraz tworzenia stopnia wyższego i najwyższego przymiotnika możemy jeszcze lepiej opisać otaczającą nas rzeczywistość.
Stopień równy w języku hiszpańskim – grado positivo
Stopień równy to podstawowa forma rzeczownika. Umożliwia on porównanie takich samych cech między różnymi osobami, przedmiotami, sytuacjami itd. W hiszpańskim wyróżnia się podstawową konstrukcję stopnia równego:
tan + przymiotnik + como
Na przykład: El libro es tan interesante como la película. – Książka jest tak interesująca jak film.
Stopień wyższy – grado comparativo
Kolejny ze stopni mocniej podkreśla daną cechę, którą chcemy opisać. Służy też temu, aby uwydatnić cechę jednego rzeczownika w porównaniu do innego rzeczownika z tą samą cechą.
W języku hiszpańskim, tworzenie stopnia wyższego przymiotników zazwyczaj używana jest konstrukcja:
más (więcej, bardziej)/ menos (mniej) + przymiotnik + que
Na przykład:
- Juan es más alto que María. – Juan jest wyższy niż Maria.
- Este libro es menos interesante que el otro. – Ta książka jest mniej interesująca niż tamta.
- Ella corre más rápido que su hermano. – Ona biega szybciej niż jej brat.
Stopień najwyższy przymiotnika – superlativo relativo
Podczas tworzenia stopnia najwyższego przymiotnika, czyli superlatiovo relativo, należy pamiętać, aby skorzystać z konstrukcji stopnia wyższego, dodając odpowiedni rodzajnik określony przed całością wyrażenia oraz zmieniając “que” na “de”:
el/la/los/las + más/menos + przymiotnik + de
Na przykład:
- Este es el libro más interesante de los que he leído. – To jest najciekawsza książka z tych, które przeczytałem.
- Juan es el menos hablador de sus hermanos. – Juan jest najmniej rozmowny ze swoich braci.
- Este restaurante es el más caro de la ciudad. – Ta restauracja jest najdroższa w mieście.
Stopień absolutny przymiotnika – superlativo absoluto
W języku hiszpańskim używany jest również tzw. stopień absolutny, którego nie używa się do porównań, a po prostu po to, by podkreślić mocno jakąś cechę. Tworzymy go poprzez dodanie odpowiedniej końcówki (-ísimo, -ísima, -ísimos, -ísimas) do przymiotnika.
Na przykład:
- Este libro es interesantísimo. – Ta książka jest bardzo interesująca.
- Ella es inteligentísima. – Ona jest bardzo inteligentna.
- Sus hijos son pequeñísimos todavía. – Ich dzieci są jeszcze bardzo małe.
Wyjątki
Istnieje również kilka przymiotników, które nie stopniują się regularnie, według powyższych konstrukcji. Wśród wyjątków znajdują się:
| Stopień równy | Stopień wyższy | Stopień najwyższy |
|---|---|---|
| pequeño/pequeña – mały/e/a | menor – mniejszy/e/a | el/la meno – najmniejszy/e/a |
| malo/mala – zły/e/a | peor – gorszy/e/a | el/la peor – najgorszy/e/a |
| bueno/buena – dobry/e/a | mejor – lepszy/e/a | el/la mejor – najlepszy/e/a |
| grande – duży/e/a | mayor – większy/e/a | el/la mayor – największy/e/a |
Podsumowując, dzięki konstrukcjom stopnia równego, wyższego i najwyższego lepiej opiszesz cechy rzeczowników oraz z łatwością porównasz je ze sobą. Więcej wiedzy o hiszpańskiej gramatyce i słownictwie zdobędziesz dzięki kursom z serii ¡No hay problema!
